2020-10-20     Ireny, Kleopatry, Witalisa     "Daleko trudniej ukochać niewolnika, niż pisać o zniesieniu niewoli" - Adam Mickiewicz    
Strona główna -> STOWARZYSZENIA, ZESPOŁY -> GRUPY LEKTORÓW i MINISTRANTÓW

 GRUPY LEKTORÓW i MINISTRANTÓW

LITURGICZNA SŁUŻBA OŁTARZA

 

Służba liturgiczna - to zespół ludzi, chłopców, którzy w czasie sprawowania liturgicznych obrzędów spełniają posługę w sposób określony przepisami Kościoła.
W Konstytucji o Liturgii świętej Soboru Watykańskiego II znajdujemy odpowiedź:

„Ministranci, lektorzy, komentatorzy i członkowie chóru (…) spełniają prawdziwą funkcję liturgiczną.” (KL 29) Należy więc starannie wychować te osoby w duchu liturgii oraz przygotować do odpowiedniego i zgodnego z przepisami wykonywania przypadających każdemu czynności. W powstającym Kościele apostołowie bardzo szybko przekonali się, że nie ze wszystkim dają sobie radę. Potrzebowali kogoś do posługiwania wiernym. Wybrali więc siedmiu pomocników i nazwali ich diakonami, to znaczy sługami. Gdy wspólnoty chrześcijańskie stawały się coraz większe, gdy zaczęto budować kościoły, powstawały też nowe rodzaje służby podczas nabożeństw. Wszystko, co było do wykonania, dzielono w formie różnych zadań pomiędzy członków danej wspólnoty. Przede wszystkim potrzeba było chłopców, ze względu na ich mocne i dźwięczne głosy. Dlatego właśnie chłopcy jako pierwsi zostawali lektorami i kantorami. Z czasem ministranci przejęli szereg nowych posług: służbę przy księgach, przynoszenie darów, noszenie świec, przygotowywanie kadzidła, noszenie krzyża i chorągwi, zbieranie darów itd. Ministranci uczyli się na pamięć łacińskich tekstów Mszy świętej, które odmawiali na przemian z kapłanem. Tak jak dawniej, tak i obecnie ministranci są bardzo potrzebni do posługiwania w czasie liturgii. Każda wspólnota Kościoła powinna troszczyć się o formację liturgiczna chłopców, aby nauczyć ich, jak uczestniczyć we Mszy świętej, jak nosić krzyż i świece oraz jak należy obchodzić się z kadzidłem.
Ministrantem może zostać każdy chłopiec po przyjęciu Pierwszej Komunii św., który chce służyć Panu Jezusowi podczas sprawowania Najświętszej Ofiary. Kandydat podejmuje obok ćwiczeń funkcji liturgicznych także szeroką formację obejmującą różne zagadnienia.
Program formacyjny można by streścić słowami: „wychowanie poprzez liturgię”.

ks. Andrzej Kmiecik

Hymn LSO

Króluj nam Chryste, zawsze i wszędzie,
To nasze rycerskie hasło.
Ono nas zawsze prowadzić będzie
I świecić jak słońce jasno.

2. Naprzód przebojem młodzi rycerze,
Do walki z grzechem swej duszy.
Wodzem nam Jezus w Hostii ukryty,
Z nim bój nasz zastęp wyruszy.

3. Pójdziemy naprzód, naprzód radośnie,
Podnosząc w górę swe czoła.
Przed nami życie rozkwita w wiośnie,
Odważnie, bo Jezus woła.

 

 Patroni LSO

Św. Dominik Savio

 

Dominik urodził się w wiosce Riva di Chieri w Piemoncie w 1842 r. Jego ojciec był rzemieślnikiem, a matka krawcową. Mając 12 lat spotkał św. Jana Bosco, który przyjął go do swego Oratorium w Turynie. Nawiązała się między nimi szczególna duchowa więź. W trzy lata później Dominik umarł. Mimo bardzo młodego wieku, pośród zwyczajnych obowiązków codzienności, przebywając między rówieśnikami, osiągnął świętość. Jej rozumienie zawarł w liście do przyjaciela: „Tu, na ziemi, świętość polega na tym, aby stale być radosnym i wiernie wypełniać nasze obowiązki”.

Papież Pius XI powiedział o nim: „Mały święty, ale gigant ducha”. Beatyfikowany w 1950 roku, kanonizowany w 1954. Dominik Savio to najmłodszy wyznawca, jakiego kanonizował Kościół. Relikwie świętego znajdują się w Turynie w bazylice Najświętszej Maryi Panny Wspomożenia Wiernych w pobliżu relikwii św. Jana Bosko. Wspomnienie świętego obchodzone jest w kościele katolickim 5 maja.

Św. Tarsycjusz

Święty Tarsycjusz był młodym Rzymianinem, akolitą, należącym do otoczenia papieża Stefana I. Gdy za cesarza Decjusza nastąpiły jedne z najkrwawszych prześladowań chrześcijan, zaostrzono równocześnie możliwości widywania się z uwięzionymi. Wskutek tego umacnianie uwięzionych chrześcijan Komunią świętą przed ich męczeńską śmiercią stało się prawie niemożliwe. Każdy odważny kapłan, diakon czy dorosły chrześcijanin, gdy szedł do więzienia z Komunią świętą, narażał się na rozpoznanie i areszt. W tej sytuacji Tarsycjusz, chłopiec liczący około dziesięciu lat, okazał gotowość pójścia do więzienia z Chrystusem Eucharystycznym, sądząc, że z powodu młodego wieku uda mu się niepostrzeżenie dotrzeć do braci i sióstr skazanych na męczeńską śmierć.
Pewnego dnia, kiedy szedł z Najświętszym Sakramentem w kierunku więzienia, napadła go grupa pogańskich rówieśników, zaciekawionych tym, co on niesie z taką troską. Ponieważ bardzo tego bronił, usiłowali zmusić go biciem i obrzucaniem kamieniami, aby pokazał im co niesie.
Z pomocą nadszedł mu żołnierz rzymski, Kwadratus, setnik, chrześcijanin, doskonale zorientowany w sytuacji. Przepędził całą tę zgraję. Jednak chłopca nie dało się już uratować. Zmarł wkrótce z upływu krwi, na skutek ran odniesionych w obronie Chrystusa Eucharystycznego. Ciało Świętego „Męczennika Eucharystii” chrześcijanie pochowali ze czcią w katakumbach świętego Kaliksta. W roku 1675 relikwie św. Tarsycjusza przeniesiono do Neapolu, gdzie umieszczono je w osobnej kaplicy przy bazylice św. Dominika.
Wspomnienie św. Tarsycjusza obchodzone jest 15 sierpnia a więc w dzień uroczystości Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.

Św. Jan Berchmans

Jan Berchmans urodził się 13 marca 1599 roku w Diest, we Flandrii (Holandia) jako najstarszy z pięciu synów. Jego rodzina była średnio zamożna, ojciec był garbarzem, handlarzem i szewcem, a matka, Elżbieta, była córką burmistrza, Hadriana van den Hove. Jan był bardzo pobożny, jak mówił jego nauczyciel: „Najczęściej można było go widzieć w kościele, a najrzadziej na ulicy”.

Na usilne prośby chłopca, rodzice zgodzili się zapłacić za jego naukę. Jednak na skutek choroby matki, musiał przerwać studia. Dopiero dzięki finansowej dotacji miejscowego proboszcza Piotra van Emmericka, mógł on kontynuować rozpoczętą naukę. Powołanie do stanu duchownego odczuwał od wczesnych lat młodości, jednak warunki materialne rodziny, a potem śmierć matki utrudniały mu pójście tą drogą. Dzięki opiece różnych kapłanów i własnej pracy zdobył potrzebne wykształcenie w kolegium jezuickim w Mechlin (Malines) w 1615 r., a następnie wstąpił do nowicjatu jezuitów. Ze względu na jego duże zdolności w 1618 roku wysłano go na studia do Rzymu. W czasie studiów w Rzymie zapadł poważnie na zdrowiu. Ciężko zachorował, a zniszczony intensywną nauką i aktywnym życiem wewnętrznym organizm nie zdołał się obronić. Na śmiertelnym łożu trzymając różaniec w ręce, krzyż i reguły zakonne i mówił: „Z tym chętnie umrę”. Zmarł 13 sierpnia 1621 roku, mając 22 lata. Był bliski dojścia do upragnionego kapłaństwa. Był wzorem w zachowaniu reguły zakonnej, a jego pragnieniem było odtworzyć wzór, jaki zostawił św. Alojzy Gonzaga, który zmarł wcześniej w opinii świętości.W Kościele wspomnienie świętego obchodzimy 13 sierpni

ks. Andrzej Kmiecik

Lektorzy seniorzy:

Mariusz Adamek
Paweł Tyrkiel
Tomasz Mróz - ceremoniarz
Tadeusz Cabała – ceremoniarz
Łukasz Goliński – ceremoniarz
Tomasz Żuchowicz
Mateusz Bajda

 

Lektorzy:

Patryk Cięciwa - ceremoniarz
Andrzej Horowski - ceremoniarz
Sebastian Jargut – ceremoniarz
Mateusz Kuźma
Damian Czop
Wiesław Hornik
Piotr Jankoś
Mateusz Kumor
Karol Czop
Wiktor Sojka
Michał Bobak
Marek Samek
Konrad Mróz
Wiktor Janus
Krystian Janus
Jan Jurczak
Artur Brdej
Andrzej Czop
Filip Gibas
Dominik Wójcik
Michał Olesiak
Sebastian Matuszny

 

 

 

Maciej Mężyk
Dominik Mróz
Dariusz Popiela
Michał Sopata
Damian Szyszka
Kamil Weber
Marcin Weber
Piotr Zapart
Krystian Żak
Michał Popiela
Sebastian Pawlik
Krzysztof Gabryś
Sebastian Wojtarowicz
Wojciech Bajda
Mateusz Szyszka
Sebastian Mordarski
Jakub Krzyszkowski
Michał Mężyk
Bogdan Pawlik
Michał Świderski
Dominik Wójcik

 

 Ministranci

 

Franciszek Smajdor

Matuszny Sebastian

Kacper Tobiasz

Jakub Wójs

Damian Górowski

Tomasz Piszczek

Paweł Piszczek

Andrzej Czop

Mateusz Leśnik

Jan Piszczek

Michał Świderski

Michał Weber

Jakub Kubacki

 

Jakub Potoczek

Andrzej Wójs

Sebastian Budnik

Kacper Bukowiec

Filip Gibas

Artur Brdej

Patryk Piekarz

Filip Glaser

Patryk Wójcik

Antoni Kalisz

Bartłomiej Gołąb

Tomasz Sowa

Bogdan Pawlik

 

Filip Leśnik

Patryk Peciak

Aleksander Król

Sławomir Szkarłat

Jan Pawłowski

Kacper Zięba

Wojciech Cabała

Mateusz Mróz

Rafał Gabryś

Miłosz Marszałek

Piotr Szyszka

Michał Olesiak

Kamil Bińkiewicz


ks.Andrzej Kmiecik

 

Odwiedzin :
Parafia pw. Niepokalanego Serca NMP w Marcinkowicach